5 Μέρες στο Παρίσι - Ημέρα 4

Και χωρίς να το καταλάβουμε ήμασταν κιόλας στο τέταρτο πρωινό μας στην Πόλη του Φωτός. Κλασσικά πλούσιο πρωινό και κατευθείαν στο λεωφορείο για Νορμανδία. Δύο προορισμοί σε μια μέρα, με πρώτο την Honfleur και στη συνέχεια τη Deauville.
Πολλές ώρες μέσα στο λεωφορείο και γύρω γύρω στο δρόμο παντού χιόνι.

Στα πιο ονειρεμένα μου λοιπόν Χριστούγεννα βρήκα και τον άσσο κούπα. Τι είναι αυτό; Ένα παιχνίδι που εκείνος επινόησε για να περνάει η ώρα στο λεωφορείο και είχε σαν στόχο να βγάζεις τυχαία όλη την τράπουλα και στο τέλος να βρίσκεις σε ποιο φύλλο ακριβώς είναι ο άσσος κούπα. Και όσο τρελό και αν φαίνεται αυτό το παιχνίδι, μέσα στο όνειρο που ζούσαμε τις τελευταίες μέρες εγώ το κατάφερα αυτό με την πρώτη. Γιατί εκείνα τα Χριστούγεννα όλο το σύμπαν είχε συνωμοτήσει για να είναι τα καλύτερα της ζωής μου.

Και μέσα σε αυτό το μαγικό σκηνικό που εκτυλισσόταν τις τελευταίες μέρες, τα δύο τόσο μικρά και γραφικά χωριουδάκια ήρθαν να μας ταξιδέψουν σε μια άλλη εποχή, μακριά από την πολυκοσμία και τη χλιδή του Παρισιού.

Φτάνουμε λοιπόν στην Honfleur και ξεκινάμε τη βόλτα μας από το λιμάνι της. Τόσο γραφικό μέρος γεμάτο στενάκια με μαγαζάκια που πουλούσαν παραδοσιακά προϊόντα, εστιατόρια και σπίτια που συμπλήρωναν την παραδοσιακή της ομορφιά.

Και αφού την περπατήσαμε όλη και χαζέψαμε στη χριστουγεννιάτικη αγορά που είχε στην πλατεία ξεκινήσαμε για το δεύτερο σταθμό μας.

Μετά από λίγη ώρα είμαστε στην Deauville, με τα πολυτελή της ξενοδοχεία, την παραλία, το καζίνο της και το δημαρχείο στο κέντρο να τραβάει όλη την προσοχή.

Όλες οι βιτρίνες γεμάτες γλυκά με τα πολύχρωμα μακαρόν να κλέβουν για άλλη μια φορά την παράσταση.

Και τα αλμυρά τους όμως δεν πήγαιναν πίσω.

Και κάπου εδώ σταματάω να περιγράφω αυτά τα δύο χωριά που συμπλήρωσαν με τον πιο όμορφο τρόπο αυτό το υπέροχο ταξίδι. Γιατί η κατάληξη της βραδιάς δε θα μπορούσε να είναι ιδανικότερη από αυτό που ακολούθησε:

Και ναι τα καταφέραμε. Ήμασταν εκεί. Στην κορυφή του πύργου του Άιφελ.Μετά από τόσες αποτυχημένες προσπάθειες τις προηγούμενες μέρες λόγω καιρού, είχε έρθει η στιγμή που ανυπομονούσαμε.
Και ξαφνικά ο χρόνος πάγωσε, και εμείς δεν κρυώναμε πια, και δεν είχαμε υψοφοβία και το βλέμμα αφέθηκε και χάθηκε στο απέραντο Παρίσι που απλωνόταν ακριβώς από κάτω μας. Και τώρα πια ξέραμε τα πάντα, μπορούσαμε να διακρίνουμε όλα τα μέρη που είχαμε πάει τις προηγούμενες μέρες. Και εκεί το νιώσαμε, ναι αυτή ήταν η Πόλη του Φωτός. Το μάτι μας δε μπορούσε να χορτάσει το θέαμα που του χαριζόταν και εκείνη τη στιγμή ένιωθα όλο τον κόσμο δικό μου. Και περπατήσαμε γύρω γύρω και βγάλαμε άπειρες φωτογραφίες παρατηρώντας με κομμένη την ανάσα. Και με τι καλύτερο τρόπο να τελειώσει μία τέτοια βραδιά; μα φυσικά με δύο ποτήρια σαμπάνια σε ποτήρια σε σχήμα πύργου στην κορυφή του πύργου του Άιφελ.
Ακόμα και οι φωτογραφίες όμως δεν είναι αρκετές για να το περιγράψουν, γι αυτό το επόμενο βίντεο μπορεί να μεταφέρει ίσως καλύτερα λίγο από το δέος που νιώθεις εκεί πάνω.

5 Μέρες στο Παρίσι - Ημέρα 3

Και να που έρχεται η στιγμή που στα 21 σου διαπιστώνεις ότι η "χώρα του Ποτέ" υπάρχει και είναι εκεί μπροστά στα μάτια σου. Γιατί η Disneyland είναι το μέρος όπου όχι μόνο παραμένεις παιδί αλλά  γίνεσαι παιδί σε όποια ηλικία και να βρίσκεσαι. Ήταν ο goofy που περνούσε από δίπλα σου και σε χαιρετούσε, ο mickey, το τεράστιο ροζ σπίτι της ωραίας κοιμωμένης, τα μαγαζάκια που σέρβιραν τα πάντα σε σχήμα "mickey" και όλα αυτά κάτω από τα γιορτινά φωτάκια των Χριστουγέννων και με το άσπρο χιόνι να διακοσμεί τόσο όμορφα το έδαφος, που συμπλήρωναν το μαγευτικό σκηνικό των πιο όμορφων Χριστουγέννων της ζωής μου.

Φτάσαμε νωρίς και είχαμε όλη την ημέρα μπροστά μας. Βγάλαμε εισιτήριο που ευτυχώς ήταν fast pass και έτσι μπορέσαμε να γλιτώσουμε τις τεράστιες ουρές που υπήρχαν λόγω των Χριστουγέννων. Το κρύο δε φάνηκε να εμποδίζει κανέναν και ο ήλιος που επιτέλους βγήκε στο όμορφο Παρίσι φώτιζε αυτό το πανέμορφο σκηνικό που ήταν βγαλμένο από παραμύθι. Αποφασίσαμε να μείνουμε στο Disneyland Park και όχι στο πάρκο walt disney γιατί θέλαμε να τα προλάβουμε όλα εκεί.
Αγόρασα τα αυτάκια της minnie, ένα τεράστιο γλυφιτζούρι, πήραμε το χάρτη μας και ξεκινήσαμε την εξόρμηση μας!
Αυτό που με ξετρέλανε ήταν οι πειρατές της Καραϊβικής. Έμπαινες μέσα και ήταν τόσο ζεστά και η "βαρκάδα" σου ανέβαζε την αδρεναλίνη όσο ακριβώς έπρεπε.
Το μεσημέρι ψάχνοντας εστιατόριο για να φάμε είχαμε την πιο όμορφη συνάντηση με τον πιο γλυκό "χαζούλη" της disney, τον goofy. Πήρε το γλυφιτζούρι από τα χέρια μου και άρχισε να ποζάρει μαζί μας. Ο timon και ο alantin ήταν δίπλα ποζάροντας και αυτοί ευγενικά μαζί μας.
Αφού φάγαμε ένα full μενού με πίτσα και επιδόρπιο παγωτάκι μέσα στο τόσο ζεστο μαγαζάκι, ανακτήσαμε τις δυνάμεις μας και συνεχίσαμε.

Το Indiana Jones δυστυχώς ήταν κλειστό κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας λόγω του χιονιού, αλλά η αδρεναλίνη μας κατάφερε να ανέβει στα ύψη με το space mountain II. Εκείνος με έπεισε να ανεβούμε (μιας και εγώ είμαι φοβιτσιάρα). Δεθήκαμε λοιπόν και στην αρχή πηγαίναμε σιγά σιγά, μετά ανεβήκαμε μία ανηφόρα και στη μέση σταματήσαμε και άρχισαν κάτι σειρήνες. Μέχρι να καταλάβουμε τι γινόταν άρχισε μία τρελή πορεία. Ουρλιαχτά, φόβος και τα μάτια μισάνοιχτα. Το τρενάκι να γυρίζει 360 μοίρες και εγώ να έχω σαστίσει. Μου φάνηκε αιώνας μέχρι να τελειώσει μέχρι που όταν τα καταφέραμε και βγήκαμε από εκεί μέσα, εγώ έκανα τον σταυρό μου και οι επόμενοι στη σειρά που θα έμπαιναν μέσα με κοίταζαν φοβισμένοι.

Και επειδή δεν έχω λόγια για όλη αυτή την εμπειρία οι εικόνες μπορούν να πουν πολύ περισσότερα:

Το αποκορύφωμα όμως ήρθε στο τέλος της ημέρας. Είχε φτάσει η ώρα της βραδινής παρέλασης και όλοι ήταν εκεί για να την παρακολουθήσουν. Την αρχή φυσικά έκανε ο mickey με τη minnie και όλοι μα όλοι οι υπόλοιποι ήρωες ακολούθησαν. Το "just like we dreamed it" έπαιζε  συνεχώς κατά τη διάρκεια της παρέλασης μαζί με άλλες χριστουγεννιάτικες ξεσηκωτικές μελωδίες,  και όντως έτσι το είχα ονειρευτεί όλο αυτό το ταξίδι και έτσι ονειρευόμουν από παιδάκι τη disneyland. Ίσως όχι ακριβώς έτσι, μάλλον η πραγματικότητα ξεπέρασε τα όνειρα μου...