5 Μέρες στο Παρίσι - Ημέρα 2

24 Δεκεμβρίου
Παραμονή Χριστουγέννων. Μετά το πλούσιο πρωινό μας παίρνουμε το λεωφορείο και δε χορταίνουμε να παρατηρούμε την ομορφιά αυτής της πόλης. Πρώτος προορισμός  μας το Λούβρο.

Πόση ομορφιά και πόση ιστορία μέσα σ' αυτό των τεραστίων διαστάσεων κτίριο, δίπλα στις όχθες του Σηκουάνα. Φοράμε τ' ακουστικούλια μας και ξεκινάει η ξενάγηση μας στο ελληνικό και το αιγυπτιακό τμήμα. Προχωράμε ατελείωτα, πόσα καινούρια πράγματα, αμέτρητες συλλογές, και κάθε τόσo ζωγράφοι να ζωγραφίζουν μπροστά από πίνακες και να τα καταφέρνουν πολύ καλά.

Ήταν λοιπόν τόσο απλό. Αυτό χρειαζόταν, ένα επιβλητικότατο μουσείο, μία ξεναγός και η καλύτερη παρέα για να συνειδητοποιήσω και εγώ για πρώτη φορά στη ζωή μου πόσο όμορφα είναι τα μουσεία. Δεν αρκεί να παρατηρείς απλά και ψυχρά, μόνο αν δεις την ιστορία που κρύβεται πίσω ακόμα και από το πιο μικρό έκθεμα θα καταλάβεις την αξία του. Η Μόνα Λίζα κατά τη γνώμη μου υπερεκτιμημένη, από τους πιο μικρούς πίνακες, φυλαγμένος με δρακόντεια μέτρα.

Αντίθετα εντυπωσιάστηκα με τον Ερμαφρόδιτο. Πόσο άρτια συνδυασμένη και η γυναικεία και η αντρική του φύση στο ίδιο σώμα.

Η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, το άγαλμα του Έρωτα και τόσα τόσα άλλα.

Νομίζω ότι όσες φορές και να πας εκεί δεν καταφέρνεις να τα δεις όλα.

Μετά από αμέτρητες φωτογραφίες στην πυραμίδα του μουσείου, και εκεί που μικρές νιφάδες χιονιού αρχίζουν να πέφτουν ξανά εμείς αναχωρούμε για το Παλάτι των Βερσαλλιών. Εκεί το χιόνι ήταν στρωμένο κανονικά, και οι κήποι δυστυχώς κλειστοί λόγω του χιονιού. Περάσαμε τη χρυσή πύλη και θαυμάσαμε την πολυτέλεια του παλατιού στο εσωτερικό του. Στο τέλος επισκεφτήκαμε τα σουβενίρ με τα πολύχρωμα μακαρόν να κυριαρχούν, κοστίζοντας 50 ευρώ το κιλό.

Και κάπως έτσι έφτασε τ' απόγευμα, τρέχαμε να προλάβουμε το μουσείο Ορσέ αλλά δυστυχώς είχε κλείσει.

Οπότε συνεχίσαμε το περπάτημα και βρεθήκαμε στην Place de la Concorde (Πλατεία Ομονοίας που ονομάστηκε έτσι επειδή εκεί σταμάτησε ο εμφύλιος). Εκεί κάναμε για πρώτη φορά στη ζωή μας καρουζέλ και το χαρήκαμε σαν μικρά παιδιά. Μετά ανεβήκαμε στη Ρόδα του Παρισιού και θαυμάσαμε την όμορφη θέα και τον Πύργο του Άιφελ απέναντι μας. Μετά από μια καυτή βάφλα πάμε στον Πύργο με σκοπό να ανεβούμε, αλλά δυστυχώς ο καιρός δε μας το επέτρεψε αφού ήταν κλειστός ο τελευταίος όροφος λόγω της κακοκαιρίας. Ήταν η πρώτη φορά όμως που τον είδαμε από κοντά και το θέαμα μας έκοψε την ανάσα.

Φεύγουμε βιαστικά γιατί έπρεπε να ετοιμαστούμε για το ρεβεγιόν μας στο καμπαρέ Lido. Φτάνουμε αργά στο ξενοδοχείο και ενημερώνουμε το group ότι θα πάμε κατευθείαν εκεί. Πλέον είχαμε μάθει τους δρόμους και τις συγκοινωνίες. Ετοιμαζόμαστε και γινόμαστε πολύ όμορφοι. Μόνο δύο μέρες εκεί και νιώθω ότι αποκτήσαμε μία έξτρα λάμψη. Φτάνουμε στο Lido. Μουσική, χορός, αμέτρητα κοστούμια, γυμνά στήθη και γαλλική σαμπάνια να ρέει άφθονη. Τελειώνει το σόου και εμείς ανεβαίνουμε στη σκηνή για φωτογραφίες.

Πόσο διαφορετική αυτή η παραμονή Χριστουγέννων...